Ik heb mijn werk nog, mijn relatie houd stand en drink maar een paar keer per maand stevig door. Is er dan een probleem?

Deze week ben ik nog maar is verschillende malen geconfronteerd met alcohol en de effecten ervan op de familie.
De meest gevaarlijke drug van allen, simpelweg te koop in de winkel voor 2€. En iedereen moedigt het aan. Wanneer gaan we samen iets doen aan dit probleem?
Alcohol is zo maatschappelijk aanvaard dat ik vele stemmen al hoor : ja ik drink niet zo veel, ik heb het onder controle, ik drink alleen als…. . Ik heb niets tegen mensen die alcohol drinken, ik heb vrienden genoeg die vanavond een lekkere fles rode wijn ledigen om het weekend te vieren en morgen opstaan met of zonder een lichte kater. Ik ken vrienden die na het werk een paar pintjes drinken om weet ik welke reden en daar van kunnen genieten. En dat is waar het over gaat! Genieten.
De meest gestelde vraag als mensen me bellen of op gesprek komen is : wanneer ben je verslaafd? Meestal stel ik dan twee vragen : geniet je nog? En kan je stoppen als je begint?

Ben ik verslaafd?

Deze week stel ik toch weer dat velen alcohol niet beheersen. Ze kunnen niet stoppen en drinken niet meer om te genieten maar om te vluchten. Het begint met een pintje maar het eindigt met dagen aan een stuk drinken. De hele familie moet tussenkomen, ziekenwagens worden gebeld omdat mensen niet meer voor zichzelf kunnen zorgen, broers en zussen kijken toe op iemand die zich de vernieling indrinkt. Gezinnen worden uit elkaar getrokken omdat alcohol de discussies beheerst. Kinderen kijken naar hun dronken mama of papa en voelen zich niet veilig.
We moeten als maatschappij probleemdrinkers beschermen tegen alcohol. We moeten alcohol niet aanmoedigen maar heel erg bespreken. We moeten probleemdrinkers niet applaudisseren voor hun gedrag maar hen zeggen dat het niet goed is wat ze doen. We moeten op elk feestje niet drinkers en BOB’s aanmoedigen.
Alcohol is een drug! Wat is je eerste gedachte als je dat leest?